buczeć


buczeć
buczeć I {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk VIa, buczećczę, buczećczy, buczećczał, buczećczeli {{/stl_8}}– zabuczeć {{/stl_13}}{{stl_8}}dk VIa {{/stl_8}}{{stl_7}}'wydawać niski głos przez dłuższy czas; wydawać głos podobny do krzyku sowy': {{/stl_7}}{{stl_10}}Bucząca syrena. Nad łbem krowy zabuczały bąki. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}\ {{stl_20}}
{{/stl_20}}buczeć II {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk VIa, pot. {{/stl_8}}{{stl_7}}'płakać głośno, przeciągle; beczeć, ryczeć': {{/stl_7}}{{stl_10}}Przestań buczeć, bo dostaniesz lanie! Nie bucz, przecież nic ci się nie dzieje. ZOB. gra i buczy {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • buczeć — ndk VIIb, buczećczę, buczećczysz, buczećbucz, buczećczał, buczećczeli 1. «wydawać niski, przeciągły dźwięk» Syrena fabryczna buczy. Buczą sygnały statków. Słychać buczącego trzmiela. 2. pot. «głośno płakać; beczeć» Przestań buczeć. Czego buczysz? …   Słownik języka polskiego

  • бучать — бучу жужжать, мычать , укр. буча тревога, суматоха , болг. буча шуметь, звучать , сербохорв. бучати бушевать (о море) , словен. bučati глухо звучать , чеш. bučeti мычать , польск. buczec мычать , в. луж. bučec реветь, мычать . Связано с букать,… …   Этимологический словарь русского языка Макса Фасмера

  • buczenie — n I rzecz. od buczeć Buczenie elektrowozu, samolotów …   Słownik języka polskiego

  • zabuczeć — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}buczeć I {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień